Eeuwenlange geschiedenis

Zuidbroek ligt aan de voet van de Veluwe. Op de rand van de IJsselvallei, vlak achter de stuwwal. De wijk wordt omringd door bossen en velden, maar ook de stad is gemakkelijk bereikbaar. Een ideale woonlocatie dus. Dat er een hele nieuwe wijk komt, betekent niet dat het gebied nooit bewoond is geweest. In tegendeel. Eeuwenlang hebben mensen er hun huizen gebouwd, verspreid over het landschap. Wie nu door Zuidbroek rijdt, komt dan ook verschillende authentieke boerderijen tegen.

De geschiedenis van het gebied gaat ver terug. In de prehistorie al woonden mensen op de zandkoppen die ontstaan zijn door opstuiving van zand in de laatste ijstijd. Deze zandkoppen liggen hoog en omdat het landschap van oorsprong drassig is, boden ze een goede woonlocatie. Mogelijk maakten de eerste landbouwers ook gebruik van deze hoger gelegen zandkoppen.

Ontginning

Het gebied is vanaf de 14de eeuw ontgonnen. De meeste activiteit vond plaats na 1348 toen voor het eerst sprake was van een waterschapsbestel. In ieder geval werd in een deel van het gebied de ontginning georganiseerd vanuit het Arnhemse

Kartuizer klooster Monnikhuizen. In 1992 werd een omgrachtcomplex opgegraven. Mogelijk was dit een uithof van het klooster van waaruit de ontginning ter plekke werd geleid.

Nieuwe bestemming

De naam Zuidbroek komt in bronnen vanaf het midden van de 16e eeuw regelmatig voor. Al in 1256 wordt de hofstede Sprenkelaar beschreven. Deze hofstede lag op de rand van een oud akkerland in het gebied tussen de huidige tennishal Sprenkelaar en de Nocturnestraat. Het behoorde tot de goederen van het kapittel van St. Marie in Utrecht. Het huis is verbrand in 1629, maar een bijbehorende boerderij bestaat nog. In de loop der eeuwen werd Zuidbroek een belangrijk agrarisch gebied. Er kwamen steeds meer akkers en boerderijen. Inmiddels is de bestemming van het gebied veranderd en wordt het ingericht voor een heel nieuw doel: wonen, werken en recreëren.